بیانیه پایانی نشست علمی «ورزش و سرطان»؛ تأکید بر نقش ورزش در پیشگیری، درمان و ارتقای کیفیت زندگی بیماران

در پی برگزاری نشست علمی «ورزش و سرطان» در دانشگاه تبریز، بیانیه پایانی این نشست با تأکید بر ضرورت نهادینه‌سازی فعالیت بدنی، توسعه ورزش‌های تخصصی و تقویت همکاری میان نظام سلامت، جامعه علمی و نهادهای اجتماعی منتشر شد؛ بیانیه‌ای که ورزش را نه‌تنها ابزاری برای پیشگیری و کنترل سرطان، بلکه عاملی مؤثر در حفظ امید، استقلال و ارتقای کیفیت زندگی بیماران معرفی می‌کند.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه تبریز، در بیانیه پایانی نشست علمی «ورزش و سرطان» که با مشارکت دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تبریز و انجمن حمایت از بیماران مبتلا به سرطان پژواک منتشر شده است، بر ضرورت توجه همه‌جانبه به نقش فعالیت بدنی و ورزش در مسیر پیشگیری، درمان و بازتوانی بیماران مبتلا به سرطان تأکید شده است.
در این بیانیه، با اشاره به اهمیت مشارکت هماهنگ بخش‌های مختلف جامعه در حمایت از بیماران مبتلا به سرطان، ۱۵ محور اساسی برای توسعه فرهنگ ورزش، تقویت خدمات حمایتی و ارتقای کیفیت مراقبت از این بیماران مورد تأکید قرار گرفته است.
بر اساس مفاد این بیانیه، بیماران باید فعالیت بدنی متناسب با توان، شرایط جسمانی و توصیه تیم درمان خود را به‌صورت منظم دنبال کنند. همچنین خانواده‌ها و همراهان بیماران با حمایت عاطفی، تشویق به تحرک و همراهی مستمر، می‌توانند نقش مؤثری در تقویت روحیه، امید و استقلال بیماران ایفا کنند.
این بیانیه، مراقبان را نیز به پایش تغییرات جسمانی و روانی بیماران و فراهم‌سازی محیطی امن برای فعالیت بدنی آنان فراخوانده و بر ضرورت حضور پزشکان و کادر درمان در مراقبت حمایتی ورزشی از بیماران سرطانی تأکید کرده است. بر این اساس، پزشکان باید فعالیت‌های ورزشی را در برنامه مراقبتی بیماران لحاظ کنند و در صورت نیاز، آنان را به متخصصان مرتبط ارجاع دهند.
تدوین برنامه‌های تمرینی متناسب با شرایط فردی بیماران از دیگر محورهای مورد توجه این بیانیه است. متخصصان علوم ورزشی و توان‌بخشی باید بر اساس نوع، شدت و مدت فعالیت، میزان پیشرفت تمرین و شرایط بالینی هر بیمار، برنامه‌های اختصاصی طراحی کنند.
در ادامه، از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی خواسته شده است با توسعه خدمات مشاوره، فعالیت ورزشی تخصصی و توان‌بخشی سرطان در نظام مراقبت، زمینه دسترسی عادلانه بیماران به این خدمات را فراهم کند. همچنین سازمان‌های بیمه‌گر باید پوشش خدمات ورزشی و توان‌بخشی مبتنی بر شواهد را برای بیماران گسترش دهند.
توجه به نقش نهادهای شهری و ورزشی در ایجاد امکانات ایمن، مناسب و در دسترس برای فعالیت بدنی بیماران مبتلا به سرطان، حمایت مالی، آموزشی و توانمندسازی انجمن‌های حمایتی و فراهم‌سازی زمینه مشارکت فعال بیماران در زندگی اجتماعی از دیگر تأکیدات این بیانیه است.
در این سند همچنین بر ضرورت مشارکت مردم و نیکوکاران در حمایت از برنامه‌های مراقبتی بیماران، بهره‌گیری از ظرفیت انجمن‌های مردمی و داوطلبان، افزایش آگاهی عمومی درباره پیشگیری و فواید اثبات‌شده فعالیت بدنی و مقابله با ادعاهای غیرعلمی تأکید شده است.
توسعه آموزش فرهنگ فعالیت بدنی، تغذیه سالم و پیشگیری از سرطان از دوران مدرسه، حمایت از دانشگاه‌ها و مراکز پژوهشی برای انجام مطالعات بین‌رشته‌ای درباره بهینه‌سازی فعالیت ورزشی، ایمنی، کیفیت زندگی و عود بیماری و نیز حمایت از پژوهشگران در مسیر تبدیل مطالعات علمی به مداخلات کاربردی و خدمات مؤثر، از دیگر محورهای این بیانیه به شمار می‌رود.
در بخش پایانی نیز بر مسئولیت نهادهای علمی، درمانی و اجتماعی برای ایجاد همکاری‌های پایدار، دسترسی عادلانه به خدمات و ارزیابی مستمر اثربخشی برنامه‌های حمایتی تأکید شده است.
بیانیه پایانی نشست علمی «ورزش و سرطان» در مجموع بر این رویکرد تأکید دارد که مقابله با سرطان صرفاً به درمان بیماری محدود نمی‌شود، بلکه حفظ امید، توانمندی، استقلال و کیفیت زندگی بیماران نیز بخش مهمی از مسیر درمان است؛ مسیری که فعالیت بدنی اصولی و ورزش متناسب با شرایط هر بیمار می‌تواند نقشی تعیین‌کننده در آن داشته باشد.
شعار محوری این بیانیه نیز «ورزش، داروست» (Exercise is Medicine) انتخاب شده است؛ پیامی که بر ضرورت نهادینه‌سازی فعالیت بدنی به‌عنوان بخشی از رویکرد جامع سلامت و مراقبت از بیماران مبتلا به سرطان تأکید می‌کند.