از قله‌های علم تا بام ایران؛ استاد دانشگاه تبریز بر فراز دماوند ایستاد

دکتر بختیار فیضی‌زاده، استاد گروه GIS دانشگاه تبریز، پژوهشگر برتر کشور و از دانشمندان دو درصد برتر جهان، این‌بار نه در میدان پژوهش و دانشگاه، بلکه در ارتفاع بیش از پنج هزار و ششصد متری، بر فراز دماوند ایستاد و با صعود به بام ایران، برگ دیگری به کارنامه علمی و ورزشی خود افزود.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه تبریز، دکتر بختیار فیضی‌زاده و عضو باشگاه کوهنوردی دانشگاه تبریز، در تازه‌ترین صعود خود و به نمایندگی از تیم کوهنوردی این دانشگاه، موفق شد قله دماوند، بلندترین قله ایران، را فتح کند؛ صعودی که جلوه‌ای از پیوند میان دانش، پویایی، تجربه و روحیه تلاش و پشتکار در جامعه دانشگاهی است.
دکتر فیضی‌زاده که در سال ۱۳۹۹ به عنوان پژوهشگر برتر کشور معرفی شده و در شمار دانشمندان دو درصد برتر جهان قرار دارد، در کنار فعالیت‌های علمی و پژوهشی، حضور فعالی در عرصه ورزش نیز دارد. او طی سال‌های عضویت در باشگاه کوهنوردی دانشگاه تبریز، صعود به قله‌های شاخصی همچون دماوند، آرارات، سبلان و دیگر ارتفاعات را در کارنامه خود ثبت کرده و در رشته‌هایی همچون دوچرخه‌سواری و ورزش‌های رزمی نیز فعالیت دارد.
قله دماوند با ارتفاعی بیش از ۵۶۰۰ متر، در بخش مرکزی رشته‌کوه البرز و در استان مازندران قرار گرفته و به عنوان بلندترین قله ایران، یکی از شناخته‌شده‌ترین نمادهای طبیعی کشور به شمار می‌رود. صعود به این قله، به دلیل ارتفاع بالا، تغییرات جوی، دشواری مسیر و ضرورت رعایت اصول فنی و ایمنی، نیازمند آمادگی جسمانی، تجربه، برنامه‌ریزی و توانایی مدیریت شرایط دشوار است.
از همین منظر، صعود دکتر فیضی‌زاده به دماوند را می‌توان فراتر از یک موفقیت ورزشی، جلوه‌ای از استمرار روحیه تلاش و پویایی در زندگی یک استاد دانشگاه و پژوهشگر دانست؛ کسی که بخشی از مسیر زندگی خود را در آزمایشگاه و دانشگاه و بخشی دیگر را در مسیرهای سخت کوهستان دنبال می‌کند.
این صعود همچنین در امتداد موفقیت‌های اعضای باشگاه کوهنوردی دانشگاه تبریز قرار دارد. پیش از این نیز ملکه سبیلی، بانوی کوهنورد و همکار مدیریت تربیت بدنی دانشگاه تبریز و عضو باشگاه کوهنوردی این دانشگاه، موفق به صعود به قله دماوند شده بود؛ رویدادی که نشان‌دهنده تداوم حضور و فعالیت اعضای جامعه دانشگاه تبریز در عرصه کوهنوردی و ورزش‌های کوهستانی است.
دماوند این‌بار نیز برای دانشگاه تبریز تنها یک قله نبود؛ بلکه مقصدی برای به نمایش گذاشتن اراده، تجربه و توانمندی استاد و پژوهشگری بود که از قله‌های دانش تا بلندای بام ایران، مسیر تلاش را ادامه داده است.