گوی زنگی؛ یازدهمین قله زیر گامهای استوار کوهنوردان دانشگاه تبریز
قله گوی زنگی با ارتفاع ۳۰۵۲ متر، در یازدهمین صعود سالانه باشگاه کوهنوردی دانشگاه تبریز، زیر گامهای استوار کوهنوردان این باشگاه فتح شد؛ صعودی که در ارتفاعات میشو، روایت دیگری از اراده، همدلی و عشق به طبیعت را رقم زد.
به گزارش روابط عمومی دانشگاه تبریز، یازدهمین برنامه صعود سالانه این باشگاه با شرکت 26 نفر روز جمعه ۱۳ شهریورماه برگزار شد و اعضای باشگاه با پیمودن مسیر کوهستانی گوی زنگی، بر فراز یکی از قلل شاخص رشتهکوه میشو ایستادند.
در این برنامه، رضا سلمانی سرپرستی صعود را بر عهده داشت و غفار فرزدی نیز با هدایت فنی و راهنمایی مسیر، کوهنوردان را در مسیر صعود همراهی کرد.
گوی زنگی، قلهای به ارتفاع حدود ۳۰۵۲ متر، در جنوب شهرستان مرند و در میانه رشتهکوه میشو واقع شده است؛ جایی که کوهستان، مه و آسمان در هم میآمیزند و چشماندازی تماشایی از طبیعت آذربایجان پیش روی کوهنوردان میگشایند.
این قله در میان ارتفاعات شاخص میشو و در نزدیکی قللی همچون علیعلمدار، فلکداغی، میشوداغ، شانجان و قاریاتان قرار گرفته و از فراز آن میتوان گسترهای از دشت مرند، دریاچه ارومیه و قلل مرتفع آذربایجان شرقی را به نظاره نشست.
اما فتح گوی زنگی تنها عبور از یک مسیر و رسیدن به یک ارتفاع نبود؛ هر گام در این صعود، بخشی از یک روایت مشترک بود؛ روایت انسانهایی که در کوه، معنای تازهای از همراهی، صبوری، مسئولیتپذیری و ایستادگی را تجربه میکنند.
کوهستان گاهی با شیبهای سخت و مسیرهای نفسگیر، توان جسم را به چالش میکشد؛ اما آنچه کوهنورد را به قله میرساند، تنها قدرت پاها نیست، بلکه ارادهای است که در دل شکل میگیرد و با همراهی تیم، جان میگیرد.
یازدهمین صعود سالانه باشگاه کوهنوردی دانشگاه تبریز نیز چنین بود؛ حرکت جمعی گامهایی که از دامنه آغاز شد و در ارتفاع ۳۰۵۲ متری به پرچم موفقیت رسید.
در این صعود، جمعی از اعضای باشگاه کوهنوردی دانشگاه تبریز از جمله موسی کاظمزاده، جواد پورعلی، رضا نقیپور، رسول رضوانی، قربانعلی کریمزاده، سعید پاشازاده، مرتضی کوچهمشکی، بختیار فیضیزاده، سولماز زرداری، سیدهادی پیغمبردوست، رضا سلمانی، محمود کاظمی، فرج جهانگیری، غفار فرزدی، ملکه سبیلی، یوسف یوسفی، عادل صابریوند، حمید دیباوند، میرداود اوجاقی، علی حسینخانی، محمد مفیدی، رضا صفری، یوسف دهقان، مقدسپور، جلیل نیمهفروش و اسد راستکار حضور داشتند.
گوی زنگی فتح شد؛ اما آنچه از این صعود باقی ماند، فقط نام یک قله نبود؛ خاطره گامهایی بود که در کنار هم برداشته شدند، دوستیهایی که در مسیر استوارتر شدند و تجربهای که بار دیگر ثابت کرد قلهها پیش از آنکه با پا فتح شوند، در ذهن و اراده انسان فتح میشوند.
برای کوهنوردان دانشگاه تبریز، این پایان یک مسیر نیست؛ آغازی دوباره برای فتح قلههای بلندتر و نوشتن فصلهای تازهای از عشق به کوهستان است.

نظر شما :