تولید کمپوست‌های هم نوا از زباله‌های زیستی توسط دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز

دانشجوی دکتری دانشگاه تبریز با استفاده از زباله‌های شهری، چند نوع کمپوست هم نوا یا مشترک(Co-Compost)  تولید کرد. 
به گزارش روابط عمومی دانشگاه تبریز، کمال خلخال، دانشجوی دکتری رشته شیمی حاصل‌خیزی خاک و تغذیه گیاه دانشگاه تبریز، با دفاع از رساله خود تحت عنوان «تأثیر افزودنی‌های لئوناردیت، بیوچار فعال‌شده و زئولیت-Mg بر پارامترهای کیفی کمپوست تولید شده از پسماند جامد شهری کلان‌شهر تبریز» موفق به تولید چند نوع کمپوست استاندارد شد. این پژوهش با راهنمایی دکتر عادل ریحانی‌تبار و دکتر شاهین اوستان و مشاوره دکتر ناصر علی‌اصغرزاد انجام گرفت. 
به گفته این پژوهشگر، با افزایش جمعیت و صنعتی شدن شهرها، تولید پسماندهای شهری به طور مداوم رشد یافته و مدیریت نادرست آن می‌تواند پیامدهای زیست‌محیطی گسترده‌ای مانند آلودگی خاک، آب و هوا، کاهش تنوع زیستی و تغییرات اقلیمی ایجاد کند.  
وی افزود: در ایران، بیش از ۶۰ درصد پسماندهای شهری شامل پسماندهای آلی است که قابلیت تبدیل به کمپوست و تولید انرژی را دارند، اما بخش زیادی از آن بدون مدیریت صحیح دفن یا رها می‌شود. استفاده از روش‌های پایدار مانند کمپوست‌سازی هم‌نوا با افزودنی‌هایی همچون بیوچار، زئولیت و لئوناردیت می‌تواند ضمن بهبود کیفیت کمپوست، اثرات منفی زیست‌محیطی پسماندها را کاهش دهد. 
به گفته وی، هدف اصلی این تحقیق بررسی تأثیر افزودنی‌های بیوچار فعال‌شده، زئولیت و لئوناردیت بر شاخص‌های پایداری و رسیدگی کمپوست، تعیین اثر آنها بر غلظت عناصر غذایی و فلزات سنگین، انتخاب نوع و درصد مناسب افزودنی‌ها برای تولید کمپوست استاندارد از پسماند شهری تبریز و ارزیابی اثر کمپوست تولیدی بر ویژگی‌های خاک و رشد گیاه ذرت در شرایط گلخانه‌ای بوده است. 
این دانش آموخته دانشگاه تبریز گفت: نتایج پژوهش نشان داد که استفاده از این افزودنی‌ها می‌تواند زمان رسیدگی کمپوست را کاهش دهد، انتشار گازهای گلخانه‌ای را محدود کند، کیفیت خاک را بهبود بخشد و مواد مغذی مورد نیاز گیاهان را تأمین کند. این دستاورد علاوه بر کاهش دفن غیربهداشتی زباله، می‌تواند نقش مهمی در مدیریت پایدار پسماندهای شهری و ارتقای کشاورزی پایدار ایفا کند.